ตอน 222
ประธานหัวใจเต้นแรง
พูดว่าอย่าเจอกันอีกเลยสักครั้งได้ไหม
ตอนปณิตาถามคำถามนี้ แววตาที่มองฉันฉาบไปด้วยความเศร้า
ฉันอึ้งไปก่อนทวนคำ "เกลียดคุณ?"
"ค่ะ" เธอหน้าเศร้าขอโทษ "ฉันรู้เรื่องคุณกับดนุนัย พวกคุณเคยรักกันมาก่อน ตอนหลังแยกทางกัน และทางบ้านจัดให้ฉันแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์กับเขา"
"แล้ว
ตอน 223
ครั้งสุดท้าย
พอฉันพูดจบ ปลายสายมีแต่ความเงียบงัน
ผ่านไปนานพอดู
ฉันได้ยินเสียงผู้ชายแหบพร่าตอบว่า “ได้ พรุ่งนี้สิบโมงเช้า เธอมาหาฉันที่ทำงาน”
ห้องทำงานหรอ?
เป็นสถานที่ทำงาน ที่แท้ในสายตาเขา การเจอหน้ากันของเรากลายเป็นเรื่องทำงานไปแล้ว
ฉันรู้สึกรับไม่ได้ แต
ตอน 224
ฉันรักเธอ
ฉันเงยหน้ามองดนุนัย สายตาเขาอ่อนโยนเหมือนเคย
มีรอยยิ้มบางที่มุมปาก
มองเหมือนโลกนี้มีแต่ฉัน
แต่ฉันรู้ดีว่า สิ่งเหล่านี้จะไม่ได้เป็นของฉันแล้ว
ฉันมองเขา ถามก่อนว่า “นายอยากให้ฉันไปร่วมงานแต่งไหม?”
“ฉันเคารพการตัดสินใจของเธอ แต่ฉันจัดงานที่เกาะ ต้อ