ตอน 216
ประธานหัวใจเต้นแรง
บทที่ 216 เกือบโดนเขาข่มขืนซะแล้ว
�
ฉันลังเลสักครู่ก่อนจัดสินใจรับขึ้นมา
"ฮัลโหล" ฉันพูดก่อน
ปลายสายเงียบสนิท ไม่มีใครพูดอะไรเลย
ไม่มีเสียงลอดออกมาสักนิด
"ฮัลโหล?" ฉันพูดซ้ำอีกที
ไม่มีใครพูดอะไรอยู่ดี
ฉันคิดว่าอีกฝ่ายคงโทรผิด เลยวางสายไป
คืนนั้นฉันนั่ง
ตอน 217
บทที่ 217 คนแบ่งเป็นกลุ่ม สิ่งของแบ่งตามชนิด ผู้ชายเฮงซวยก็อยู่ด้วยกันนั่นแหละ
พอดนุนัยพูดจบ ไม่แค่ติณณา ฉันเองยังอึ้งเลย
เห็นได้ชัดว่าเขารู้นานแล้วว่าติณณาโกหก
เขาแค่ส่งข้อความก่อนออกจากบ้าน ฉันไม่ได้สนใจอะไร คิดว่าคงส่งหาปรานต์
เขารู้ได้ยังไงนะ?
สีหน้าติณณาไม่ดีเท่าไหร
ตอน 218
บทที่ 218 ข้างกายเขามีสาวสวยซ้ายขวา
ความสุขของฉันกับเขามักมาเร็วไปเร็วเหมือนฝนดาวตก
และภาพที่ฉันวาดเพื่อเขา
เขาในทุกภาพดูดีหมด
ต่อไปคงไม่มีโอกาสวาดเขาแล้วใช่ไหม?
ฉันสับสนในใจไปหมด
ระหว่างเก็บข้าวยอง ติณณาก็กลับมาจากบริษัท พอเห็นของในบ้านที่เพิ่มขึ้นก็ขมวดคิ้ว “นี่ดนุ