บทที่ 203 สัญญากับฉันนะ ว่าจะอยู่กับฉันไม่จากไปไหนตลอดไป

อย่างไรก็ตามพอเธอมองเห็นดนุนัยสีหน้าก็กลับมาคืนมา เธอเดินไปด้านหน้าและพูดด้วยดีว่า “ประธานกับนายหญิงคะ ฉันช่วยไปเปลี่ยนบัตรโดยสารให้นะคะ”

“พวกเราไปกันเองเถอะ”

ดนุนัยพูดจบก็พาฉันเดินออกไป

อแมนด้าได้รับความเย็นชา แม้จะไม่พอใ

บทที่ 204ฉันเสพติดเธอ

ฉันรู้สึกอบอุ่นในหัวใจ และรู้ว่าเขาคิดเพื่อฉันจริงๆ ถ้าหากฉันต้องการไปร่วมงาน ก็จะเตรียมชุดไว้สำหรับฉัน

แต่ถ้าไม่ต้องการไป ก็ไม่เป็นไร

"ขอบคุณค่ะ แต่ว่า ฉันคงไม่ไปหรอกค่ะ" ฉันซาบซึ้งใจที่เขาคิดถึงฉัน แต่ฉันก็ไม่อยากที่จะรบกวนเขา

พนักงานบริการออกจากห้องหล

บทที่ 205ขอร้องล่ะ อย่าตีอีกเลย

อแมนด้าตัวสูง บวกกับสวมรองเท้าส้นสูงอีก แต่พอเทียบกับชายหนุ่มที่กำลังดึงลากเธออยู่นั้นเธอกลับเตี้ยกว่ามาก!

กะคร่าวๆจากสายตาแล้ว น่าจะสูงกว่าดนุนัยด้วยซ้ำ

ฉันรีบก้าวเข้าไปอย่างรวดเร็ว พอถึงที่ปากตรอก ก็ได้ยินเสียงอู้อี้คล้ายกับกำปั้นทุบลงไปบนเนื้อ!