ตอน 197
ประธานหัวใจเต้นแรง
บทที่ 197 ขอโทษ ไม่ใช่ฉัน
บทที่เขาพูดมาถึงตรงนี้จริงๆ ฉันคิดว่าเขาไม่ต้องพูดอะไรอีกแล้ว
เรื่องราวหลังจากนั้น ฉันรู้หมดแล้ว
แต่ฉันยังอดทนนิ่งเงียบไม่ยอมพูดอะไร
ดนุนัย “ในปีนั้นฉันถูกคนลักพาตัวไปนอกจากจะต้องการค่าไถ่แล้ว ยังเกลียดว่าฉันเป็นลูกคนรวย บทที่จับฉันมัดไว้อยู่นั้นยังลงมื
ตอน 198
บทที่198 คนหน้าเกลียด!หน้าเกลียด
ชื่อเรียกนี้ก็เหมือนมีดคมมาบาดใจฉันจนเจ็บมาก
เเม้ว่าที่พ่านมาฉันเคยสนใจหน้าตาของฉัน เเต่ก็ไม่เคยมีใครมาพูดเเบบนี้กับฉัน
จริงๆฉันใส่หน้ากากเเล้ว เเต่จมูกยังได้เห็นแผลเป็น
เมื่อเด็กคนนั้นตะโกน เด็กที่เล่นอยู่ด้วยกันก็มาชี้ไปหัวเราะไป“คนขี้เหร่!คนขี
ตอน 199
บทที่199 ตรงตามข้อกำหนดของผู้ชาย
“ณิชา”จรณ์ลงรถเห็นฉันพอดี
คนขับรถคิดว่าฉันเป็นคนที่จะรอจรณ์ รีบขับรถไปเเล้ว
จรณ์มองเห็นฉัน ถามว่า“คุณมายังไง มาหาผมหรอใช่ไหม”
“เปล่าค่ะ ”ฉันลังเล สุดท้ายตกลงบอกเขาว่า“บ้านที่ฉันอยู่คือคุณย่าส่งให้ฉัน เมื่อก่อนเพื่อรักษาคุณย่าก็เลยขายไปเเล้ เเต่ไ