ตอน 196
ประธานหัวใจเต้นแรง
บทที่196 เขาเคยช่วยชีวิตฉันไว้ตอนฉันอายุ 14ปี
ตอนนี้วีวี่รู้แล้วว่าฉันเป็นใคร และก็รู้ตัวแล้วว่าตัวเขาก็ทำเกินไป
เรื่องมันมาจนถึงตอนนี้แล้ว เรื่องอะไรฉันจะปล่อยเธอไปง่ายๆ
ฉันเดินเขาไปจับวีวี่อย่างดื้อๆ ในขณะที่มืออีกข้างก็หยิบกระเป๋าที่วางอยู่บนโต๊ะ กวาดสายตามองผ่านดนุนัยและวีวี่ “ถ้
ตอน 197
บทที่ 197 ขอโทษ ไม่ใช่ฉัน
บทที่เขาพูดมาถึงตรงนี้จริงๆ ฉันคิดว่าเขาไม่ต้องพูดอะไรอีกแล้ว
เรื่องราวหลังจากนั้น ฉันรู้หมดแล้ว
แต่ฉันยังอดทนนิ่งเงียบไม่ยอมพูดอะไร
ดนุนัย “ในปีนั้นฉันถูกคนลักพาตัวไปนอกจากจะต้องการค่าไถ่แล้ว ยังเกลียดว่าฉันเป็นลูกคนรวย บทที่จับฉันมัดไว้อยู่นั้นยังลงมื
ตอน 198
บทที่198 คนหน้าเกลียด!หน้าเกลียด
ชื่อเรียกนี้ก็เหมือนมีดคมมาบาดใจฉันจนเจ็บมาก
เเม้ว่าที่พ่านมาฉันเคยสนใจหน้าตาของฉัน เเต่ก็ไม่เคยมีใครมาพูดเเบบนี้กับฉัน
จริงๆฉันใส่หน้ากากเเล้ว เเต่จมูกยังได้เห็นแผลเป็น
เมื่อเด็กคนนั้นตะโกน เด็กที่เล่นอยู่ด้วยกันก็มาชี้ไปหัวเราะไป“คนขี้เหร่!คนขี