บทที่169ต่อให้ต้องสิ้นเนื้อประดาตัวก็จะฟ้องร้องพวกเขาให้ตายไปเลย

/

ฉันรู้สึกชาบนใบหน้าครึ่งหนึ่งที่ถูกตบ เกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงของเขา ฉันไม่แปลกใจแม้แต่น้อย

บังคับตัวเองให้ยืนเหยียดตรง ปิดใบหน้าอีกครึ่งแล้วพูดว่า “ที่นี่มีกล้องบันทึกภาพ ถ้าหากคุณอยากจะติดคุกก็ทำต่อได้เลย”

“แ

บทที่ 170 คนที่ฉันพบคือจรณ์

ดูเหมือนโรศนีรู้ตัวว่าฉันกำลังมองเธออยู่ ก็หันมาทางฉัน “มองอะไร ท่านก็เป็นแม่ของฉันนะ!”

“ก่อนหน้านี้คุณยังร้อนใจจะปิดเครื่องช่วยหายใจอยู่เลยนะคะ?”

ฉันเปิดเผยความรู้สึกกับเธออย่างโปร่งใส

สีหน้าของโรศนีเปลี่ยนไปไม่เป็นเช่นปกติ ฮึดฮัดอยู่ช

บทที่ 171 เธออยู่บ้านฉัน

ฉันไม่ยินยอม อยากเดินตรงเข้าไป แต่ถูกญาติบ้านจันทร์พานิชขัดขวางไว้ด้านนอก

ในหมู่ลูกชายของโรศนีกล่าวเตือน “ถ้าเธอยังยุ่งเรื่องชาวบ้านอีกล่ะก็ ฉันคงจะได้ตีเธอแน่ๆ！”

“ชั่งเถอะ”

เมื่อฉันต้องการพุ่งเข้าไป มีคนมาดึงฉันไว้

ฉันหันหลังกลับไป คาด