บทที่ 168

วันนี้เธอต้องคายเงินออกมา

โรศนีรีบพูดทันที “แต่สถานการณ์ทางการตลาดในปัจจุบันนี้ อย่าพูดถึงสองปีเลย ฉันดูแล้วสิบปีก็ยังย่ำแย่”

“พวกเราไม่สามารถทำเงินได้ถึงหนึ่งล้านต่อเดือนภายในสองปีนี้อย่างแน่นอน”

ทั้งสองคนต่างพูดคนละประโยค

สถานการณ์แน่ชัด-----

บทที่ 169

บทที่169ต่อให้ต้องสิ้นเนื้อประดาตัวก็จะฟ้องร้องพวกเขาให้ตายไปเลย

/

ฉันรู้สึกชาบนใบหน้าครึ่งหนึ่งที่ถูกตบ เกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงของเขา ฉันไม่แปลกใจแม้แต่น้อย

บังคับตัวเองให้ยืนเหยียดตรง ปิดใบหน้าอีกครึ่งแล้วพูดว่า “ที่นี่มีกล้องบันทึกภาพ ถ้าหากคุณอยากจะติดคุกก็ทำต่อได้เลย”

บทที่ 170

คนที่ฉันพบคือจรณ์

ดูเหมือนโรศนีรู้ตัวว่าฉันกำลังมองเธออยู่ ก็หันมาทางฉัน “มองอะไร ท่านก็เป็นแม่ของฉันนะ!”

“ก่อนหน้านี้คุณยังร้อนใจจะปิดเครื่องช่วยหายใจอยู่เลยนะคะ?”

ฉันเปิดเผยความรู้สึกกับเธออย่างโปร่งใส

สีหน้าของโรศนีเปลี่ยนไปไม่เป็นเช่นปกติ ฮึดฮัดอยู