ตอน 160
ประธานหัวใจเต้นแรง
บทที่ 161
บทที่ 161 ถึงจุดสิ้นสุดแล้ว แต่ก็ตัดกันไม่ขาด
ฉันหลุบตาลงต่ำ จงใจพูดเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นว่า “มันไม่ได้รุนแรง ฉันจะกลับไปทำงานแล้วค่ะ”
“ได้ งั้นผมจะไปเป็นเพื่อน”
เสียงของดนุนัยอ่อนลงเช่นกัน
อย่างไรก็ตาม เขายังคงถือลูกกุญแจนั้นไว้ในมือ ราวกับไม่กล้าคืน
ตอน 161
บทที่ 162
ตัวของทั้งคู่ติดกันอย่างกับฝาแฝดก็ไม่ปาน
ฉันไม่สนใจเธอ เดินตรงเข้าไปยังห้องคัดเลือกผลงาน
ครั้งนี้เป็นการคัดเลือกแบบสาธารณะ
ทุกคนนำผลงานออกมาวางไว้ และคัดเลือกร่วมกัน
หลังจากที่ฉันเข้าไป ก็มีคนสามสี่คนนั่งอยู่แล้ว
ท่าทีที่พวกเขามองฉัน คือความย
ตอน 162
บทที่ 163
ธีภพใช้สองมือกอดฉันไว้
ในตอนนี้ ผู้ตัดสินอีกสองคนดูต่อไปไม่ไหวแล้ว
ผู้ชายคนหนึ่งยืนขึ้นและแนะนำตัวว่า “ผมชื่อธราวุธ”
“คุณธราวุธ พวกเราย่อมรู้จักคุณแน่นอนค่ะ”
ปัณฑาพูดกับธราวุธด้วยความเคารพ
ที่แท้คนๆนี้คือธราวุธ
เขาเป็นผู้ก่อตั้งนิตยสาร «คร