ตอน 160
ประธานหัวใจเต้นแรง
บทที่160 หยิบกุญแจ แล้วเอาไปขูดที่หน้าทันที
“อะไรนะ?”
ฉันเลิ่กลั่กมองเขา เพราะเพิ่งจะตื่นขึ้นมา สมองยังคงมึนๆเบลอๆ
ฉันไม่รู้ว่าเขากำลังพูดอะไรอยู่
แต่ว่า ชายหนุ่มเอื้อมมือมา แล้วเอนตัว ถอดเสื้อผ้าบนตัวของเขาออก ถามฉันไปพลาง “พูดมา เธอกับเขาทำกันยังไง?”
แล้วก็จะแทรกต
ตอน 161
บทที่ 161 ถึงจุดสิ้นสุดแล้ว แต่ก็ตัดกันไม่ขาด
ฉันหลุบตาลงต่ำ จงใจพูดเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นว่า “มันไม่ได้รุนแรง ฉันจะกลับไปทำงานแล้วค่ะ”
“ได้ งั้นผมจะไปเป็นเพื่อน”
เสียงของดนุนัยอ่อนลงเช่นกัน
อย่างไรก็ตาม เขายังคงถือลูกกุญแจนั้นไว้ในมือ ราวกับไม่กล้าคืนให้ฉัน
ตอน 162
บทที่ 162 ตัวของทั้งคู่ติดกันอย่างกับฝาแฝดก็ไม่ปาน
ฉันไม่สนใจเธอ เดินตรงเข้าไปยังห้องคัดเลือกผลงาน
ครั้งนี้เป็นการคัดเลือกแบบสาธารณะ
ทุกคนนำผลงานออกมาวางไว้ และคัดเลือกร่วมกัน
หลังจากที่ฉันเข้าไป ก็มีคนสามสี่คนนั่งอยู่แล้ว
ท่าทีที่พวกเขามองฉัน คือความยิน