บทที่ 137

ความแข็งแรงของเขามีพลังมากเกินไป

“เป็นไปไม่ได้!”จิณณาร้องไห้หนักขึ้น“ถ้าหากว่าฉันสูญเสียความทรงจำสามปีที่ผ่าน มา แต่ว่าความทรงจำก่อนหน้านนั้น ฉันยังจำได้ดี ไม่มีวันลืม ฉันไม่ได้จำไม่ได้!”

พูดถึงตรงนี้ เธอก็สะอื้นจนจะพูดไม่ได้อยู่แล้ว!

เธอพูดพร้อมกับใช้มือลูบผ้าพัน

บทที่ 139

อดีตที่จะไม่คาดหวังถึงอีกต่อไป

ชวลัยมองเห็นพวกเรา แววตาก็สดใสขึ้นมา “คุณดนุนัย พวกคุณมาแล้ว! พวกคุณรีบมาช่วยจิณณาเร็ว”

พูดแล้วก็เปิดทางให้เข้า

ดนุนัยเข้าไปเปิดประตูห้องน้ำ แต่ว่าภายในล๊อคกลอนไว้

มีเสื้อผ้ากระจัดกระจายอยู่นอกประตู

ชวลัยพูดอ้ำๆ

บทที่ 140

บทที่140 ผู้หญิงสองคนมีสามีคนเดียวกัน

ฉันตามเวทนเข้าไปในห้องทำงาน

เขาปิดประตูลง จากนั้นหันมามองฉันด้วยสีหน้าที่จริงจัง “ณิชา ทำไมคุณถึงทำอะไรที่โง่เง่าขนาดนี้! ถึงประธานดนุนัยจะช่วยให้คุณเข้าไปถึงรอบชิงชนะเลิศได้ก็เถอะแต่คุณจะลอกเลียนแบบงานไม่ได้!”

“ฉันไม่ได้ลอก