ตอน 133
ประธานหัวใจเต้นแรง
บทที่ 133 รถชน
ทันทีที่เขาพูด ทุกคนต่างหันมองมาทางพวกเรา
วินาทีต่อมา ทุกคนก็มองเห็นฉัน
จิณณามีสีหน้าที่เลวร้ายที่สุด หล่อนจ้องมองฉันอย่างจะกินเลือดกินเนื้อ หน้าผากเลิกขึ้นเล็กน้อย มือนั้นกำหมัดแน่น แต่ยังคงยิ้มแล้วเอ่ยว่า “พี่สาว ดนุนัย พวกคุณทำไมถึงมาด้วยกันได้คะ?
ตอน 134
บทที่134 หล่อนสิถึงจะเหมาะสมกับตำแหน่งนายหญิงบ้านสุทรรศน์ฯในอนาคต
ถุงลมนิรภัยของรถทั้งคันเด้งออกมา ชายหนุ่มถูกห่อหุ้มด้วยถุงลมนิรภัยอยู่ในรถ ไม่ขยับแม้แต่น้อย
“ดนุนัย!”
ในเวลานั้นฉันตกใจแทบตาย พุ่งตรงเข้าไป ที่ประตูรถของดนุนัย
ชายหนุ่มนั่งตัวตรง ดวงตาทั้งคู่ปิดสนิท บนต
ตอน 135
บทที่ 135 หนูจิณเธอ…ความจำเสื่อมไปแล้ว
อาบน้ำ
คำพูดของดนุนัยชัดเจนมากแล้ว
ฉันมองเขาอย่างสงสัย “คุณได้รับบาดเจ็บแบบนี้ ยังจะคิดถึงเรื่องแบบนั้นอยู่อีกเหรอคะ?”
“ที่ไหนกัน”
แขนของเขายังรั้งฉันไว้ แต่ท่าทีนั้นดูใสซื่อในบทที่พูดว่า “ฉันเพียงแค่จะพูดว่าอยากให