บทที่ 115จิณณาหายสาบสูญไป

จิณณาคว้ามือของฉันเอาไว้ สายตากลับตกลงไปอยู่ข้างหลังฉัน

ช่วงเวลานั้น ฉันรู้สึกได้ว่ามีสายตาเย็นชาปรากฏที่ด้านหลังของฉัน

ไม่ต้องคิดก็รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

ฉันแน่ใจว่าจิณณายืนเองได้ จึงคลายมือออก พูดโดยไม่หันไปมองว่า“แสดงพอแล้วหรือยัง? ที่นี่ม

บทที่ 116 เธอถูกพวกอันธพาลข่มขืน

ในปีนั้น ฉันถูกวางกับดักให้เป็นคนผลักจิณณาตกเขา เวลานั้นเป็นวีวี่ที่มาหาฉัน บอกว่าต้องการแก้ไขแบบห้องจัด เลี้ยงงานแต่งงาน

เมื่อฉันไปถึง ก็ได้พบกับจิณณา

ต่อมา จิพอณณาได้หายตัวไป วีวี่ไม่ได้มาเป็นพยานให้กับฉัน ฉันไม่มีพยาน...

พอค

บทที่ 117รู้หน้าไม่รู้ใจ!

ชวารีพูดถึงครึ่งประโยค เพื่อนร่วมงานคนอื่นก็พูดว่า“เธอเป็นคนลงมืองั้นเหรอ?”

“จริงด้วย เธอกับดนุนัยจริงๆแล้วมีความสัมพันธ์ยังไงกันแน่?”

“พี่สาวของธเอถูกพวกอันธพาลขืนใจแล้ว แปลว่าเธอไม่ต้องลงแรงแข่งขันแล้วใช่ไหมล่ะ?”

เหล่าเพื่อนร่วมงานต่างพูดคุยกัน