ตอน 102
ประธานหัวใจเต้นแรง
บทที่102 ที่คิดอยู่ในหัวสมอง ทั้งหมดล้วนเป็นสิ่งดีๆที่เขาทำให้ฉัน
ฉันไม่อยากใส่ แต่ว่าเสื้อผ้าในตอนนี้ของฉันไม่เหมาะที่จะหมกตัวอยู่บนเกาะจริงๆ
ทำได้เพียงหาเสื้อผ้าที่ผ้าเยอะที่สุดตัวหนึ่งมาสวม
จนกระทั่งฉันเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จแล้ว บทที่ออกไปข้างนอกผิวกายก็ทาครีมกัน
ตอน 103
บทที่103 เรื่องต่ำทรามแบบนี้ ผมทำไม่ได้
ดนุนัยเห็นฉัน อึ้งไปสักพักอย่างเห็นได้ชัด
“คุณกำลังคุยโทรศัพท์กับใคร?”
เวลานี้ ฉันไม่คิดเรื่องอื่น นอกจากคิดว่าดนุนัยกำลังพูดเรื่องคุณแม่ของนภทีป์
เธอคนนั้นที่เขาพูดถึง ในความคิดของฉันก็หมายถึงฉัน
ฉันแสร้งทำเป
ตอน 104
บทที่104 แม้ทั้งโลกจะยืนอยู่ด้านตรงข้ามของเธอแล้วจะเป็นไรไป
ฉันอึ้งไปสักพัก“เป็นไปได้ยังไง! ฉันไม่ใช่เธอสักหน่อย”
ฉันรู้ตัวเองดีมาก ก็ไม่ใช่คนสวยอะไร ยังจะไม่พูดถึงดนุนัยในตอนนี้ แต่นภทีป์ผู้เลิศเลอเพอร์เฟ็คถึงเพียงนี้ชอบ ฉันได้ อาจล้วนเป็นความโชคดีที่ฉันสร้างไว้ในชาติปางก่