ตอน 101
ประธานหัวใจเต้นแรง
บทที่101 ผมสามารถให้สิ่งที่ดีที่สุดแก่คุณ ทำให้ต่อจากนี้คุณไม่ไปจากผม
ไม่กี่วันหลังจากนั้น ฉันล้วนอาศัยอยู่ที่หมู่บ้านกรีนเฮ้าส์ของดนุนัย
ที่ทำให้ฉันประหลาดใจคือ แม้ดนุนัยจะบังคับให้ฉันนอนกับเขา แต่กลับไม่ได้ทำอะไรฉัน
บทที่ดนุนัยไปทำงาน คนใช้ก็อยู่ที่ห้อง ฉันไม่เรียกพวกเขา
ตอน 102
บทที่102 ที่คิดอยู่ในหัวสมอง ทั้งหมดล้วนเป็นสิ่งดีๆที่เขาทำให้ฉัน
ฉันไม่อยากใส่ แต่ว่าเสื้อผ้าในตอนนี้ของฉันไม่เหมาะที่จะหมกตัวอยู่บนเกาะจริงๆ
ทำได้เพียงหาเสื้อผ้าที่ผ้าเยอะที่สุดตัวหนึ่งมาสวม
จนกระทั่งฉันเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จแล้ว บทที่ออกไปข้างนอกผิวกายก็ทาครีมกันแดด ดนุนัยก
ตอน 103
บทที่103 เรื่องต่ำทรามแบบนี้ ผมทำไม่ได้
ดนุนัยเห็นฉัน อึ้งไปสักพักอย่างเห็นได้ชัด
“คุณกำลังคุยโทรศัพท์กับใคร?”
เวลานี้ ฉันไม่คิดเรื่องอื่น นอกจากคิดว่าดนุนัยกำลังพูดเรื่องคุณแม่ของนภทีป์
เธอคนนั้นที่เขาพูดถึง ในความคิดของฉันก็หมายถึงฉัน
ฉันแสร้งทำเป็นว่าไม่มีอ