บทที่95

พนักงานต้อนรับถูกสวี่รั่วยีผลักล้มลง คนที่เข้าเวรด้วยกันรีบช่วยพยุงเธอยืนขึ้น

“คุณสวี่ คุณทำอะไรคะ ต่อให้อยากเจอประธานลี่ ก็พูดกันดีๆ ก็ได้นี่คะ”

พนักงานลี่ซื่อกรุ๊ป ไม่มีใครไม่รู้จักสวี่รั่วยี

ทุกครั้งที่สวี่รั่วยีมาที่บริษัท ก็มีท่าทีสุภาพมาตลอด ไม่เคยระเบิดอารมณ์อย่างนี้

และเพราะท

บทที่96

สวี่รั่วยีพูดพลาง ร้องไห้โฮ

น้ำตาไหลพราก ดวงตาแดงก่ำ น่าเวทนา น่าสงสารเหลือเกิน

เธอร้องไห้สะอึกสะอื้น พลางปาดน้ำตา “ตอนนี้หน้ายังบวมอยู่เลย เพราะผู้ช่วยของคุณตบ…ฉันไม่เคยถูกทำขนาดนี้ แม้แต่พ่อแม่ยังไม่เคยตบฉันอย่างนี้ แอนนาเป็นแค่ผู้ช่วย กล้าดียังไงมาตบฉัน”

สวี่รั่วยียิ่งพูดยิ่งน้อยใจ ยิ

บทที่97

สวี่รั่วยีไม่ใช่ถูกยั่วยุจนคลั่งไปแล้วนะ

หลี่อานฟังคำพูดของสวี่รั่วยีจบแล้ว ด้านหลังรู้สึกมีเหงื่อเย็นผุดขึ้น

ลี่ถิงเซิ่งสายตามีประกายหมดความอดทน ไม่โกรธกลับยิ้ม “สวี่รั่วยี ใครทำให้คุณรู้สึกว่าแอนนาสำคัญกับผมมาก”

ปกติแล้วลี่ถิงเซิ่งเกลียดการถูกคนอื่นข่มขู่เป็นที่สุด

ไม่ว่าใช้อะไรข่มขู