บทที่212

หลังจากดูที่สวี่รั่วฉิงตอบกลับมา ฉินซวี่ก็หลับตาลง ค่อยๆคิดพิจารณาอย่างละเอียด

จากสถานการณ์ที่เขาเข้าใจตอนนี้ ลี่ถิงเซิ่งอาจจะยังไม่แน่ใจว่าเด็กๆของสวี่รั่วฉิงนั้นไม่ใช่ญาติของเธอ

ถ้าเด็กๆนั้นเป็นลูกของเธอจริงๆ…ฉินซวี่คิดพร้อมกับก้มหัวจิบกาแฟ จากนั้นนิ้วเรียวยาวนั้นก็วางบนคีย์บอร์ดพร้อมก

บทที่213

ในห้องหนังสือนั้นเงียบไปประมาณห้านาที คนรับใช้ก็ผลักประตูเข้ามา

ในมือของเธอนั้นถือแก้วกาแฟที่เพิ่งชงเสร็จเรียบร้อย พร้อมกับพูด "คุณชายฉิน นี่คือกาแฟโปเลียนที่คุณเพิ่งสั่งเมื่อครู่ค่ะ"

ฉินซวี่เงยหน้าขึ้นเล็กน้อย เขามองคนรับใช้แป๊บหนึ่ง แล้วพูดนิ่งๆ "วางไว้ตรงนี้แหละ"

หลังจากที่คนรับใช้อ

บทที่214

หญิงวัยกลางคนยังพูดต่ออีก "ถ้าเธอไม่เชื่อก็สามารถไปตรวจสอบได้ ปลายเดือนสิบของฤดูใบไม้ร่วงเมื่อหกปีก่อน มีเที่ยวบินออกเดินทางจากเมืองหลินชวนมาที่สเปน นั่นเป็นครั้งแรกที่พวกเราเจอกันเป็นการส่วนตัว"

ซูจิ่วเอ๋อร์ฟังอย่างตั้งใจ จดจำคำพูดทั้งหมดของหญิงตรงหน้า "ถ้างั้นคุณรู้ไหมว่าตอนนี้เธอไปอยู่