บทที่211

สวี่รั่วฉิงรู้ว่าตนเองนั้นเติบโตมาอย่างสวยงาม แต่ผู้ชายคนที่เพิ่งหน้าเธอเพียงครั้งเดียว อยู่ๆก็ตามจีบเธอ ทำให้เธออดคิดมากไม่ได้

สวี่รั่วฉิงคิดถึงตรงนี้ ก็เงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าสีเหลืองอร่ามสดใส

อากาศที่ลานจอดรถนั้นค่อนข้างร้อน เธอพิงกับรถก็รู้สึกถึงไอร้อนผ่าว

"ประธานฉิน คุณคงไม่ได้จะ…"

บทที่212

หลังจากดูที่สวี่รั่วฉิงตอบกลับมา ฉินซวี่ก็หลับตาลง ค่อยๆคิดพิจารณาอย่างละเอียด

จากสถานการณ์ที่เขาเข้าใจตอนนี้ ลี่ถิงเซิ่งอาจจะยังไม่แน่ใจว่าเด็กๆของสวี่รั่วฉิงนั้นไม่ใช่ญาติของเธอ

ถ้าเด็กๆนั้นเป็นลูกของเธอจริงๆ…ฉินซวี่คิดพร้อมกับก้มหัวจิบกาแฟ จากนั้นนิ้วเรียวยาวนั้นก็วางบนคีย์บอร์ดพร้อมก

บทที่213

ในห้องหนังสือนั้นเงียบไปประมาณห้านาที คนรับใช้ก็ผลักประตูเข้ามา

ในมือของเธอนั้นถือแก้วกาแฟที่เพิ่งชงเสร็จเรียบร้อย พร้อมกับพูด "คุณชายฉิน นี่คือกาแฟโปเลียนที่คุณเพิ่งสั่งเมื่อครู่ค่ะ"

ฉินซวี่เงยหน้าขึ้นเล็กน้อย เขามองคนรับใช้แป๊บหนึ่ง แล้วพูดนิ่งๆ "วางไว้ตรงนี้แหละ"

หลังจากที่คนรับใช้อ