บทที่133

สวี่รั่วยีเอาขวดไปวางไว้บนโต๊ะ และหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา โทรไปหาคุณนายสวี่

ไม่นาน ก็โทรติด

“แม่ แม่ช่วยเช็คตารางการเดินทางของ ลี่ถิงเซิ่งให้หน่อย หนูกลัวว่าถ้าหนูจ้างคนไปสืบ เขาจะรู้ตัวเอา” ในแววตาของสวี่รั่วยีมีความเหี้ยมโหดอำมหิตอยู่ เธอพูดจบก็ได้กัดริมฝีปากล่างของเธอเองไว้แน่น

เธอจะต้องร

บทที่134

สวี่รั่วฉิงใส่เสื้อคลุมสีอ่อนนั่งอยู่ในห้อง ผมสีดำของเธอมัดเป็นทรงหางม้าไว้ และเศษผมหลายเส้นปอยอยู่ข้างหู

กล่องข้าวที่ว่างเปล่าได้วางอยู่บนโต๊ะ และข้างๆ มีแก้วว่างอยู่

สวี่รั่วฉิงนั่งพิงเก้าอี้อยู่ และในมือถือบทอยู่ เธอตั้งใจอ่านบท และจิบน้ำเป็นครั้งคราว แล้วอ่านบทต่อ

น้ำหอมที่จะมาตีตลาด

บทที่135

หลี่อานอึ้งไป และรีบตามลี่ถิงเซิ่งออกจากกองถ่ายไป

สีหน้าของลี่ถิงเซิ่งจะว่าดีก็ไม่ใช่ แต่จะว่าไม่ดีก็ไม่ใช่อีก

เขาก็เหมือนปกติทั่วไป ไม่ค่อยแสดงอารมณ์ออกทางสีหน้าเท่าไหร่

ลี่ถิงเซิ่งจ้องมองหลี่อานอย่างเย็นชา: “นายออกมาทำไม?”

หลี่อานอึ้ง: “ก็ประธานลี่ออกมา ผมถึงได้ตามออกมา”

ลี่ถิงเซิ่ง