บทที่ 137

ตอนที่ 137 ตกกระป๋องแล้ว

เสิ่นเฉียวชักมือตัวเองกลับเขินๆ เธอจ้องไปที่เขม็ง

“ใครขอให้คุณช่วยห้ามเลือดให้ฉันกัน? ให้ตายสิ!”

เย่โม่เซินส่งเสียงหึ “ทำไม? หรือว่าเธออยากให้คนอื่นช่วยห้ามเลือดให้?”

เสิ่นเฉียวขี้เกียจจะมานั่งเถียงกับเขา ถ้ายังพูดต่อไปเรื่อยๆคงทำให้บรรยากาศแย่กว่านี้แน่ เธอเลยตั้

บทที่ 138

ตอนที่ 138 แค่คิด

เสิ่นเฉียวได้สติกลับมาทันที เธอถูจมูกตัวเองแล้วถอยหลังไปสองก้าว

“ขอโทษนะคะพี่ใหญ่ ฉันคิดไม่ถึงว่าอยู่ๆพี่ก็จะหยุดเดิน”

เย่หลิ่นหานหันกลับมามองเธอด้วยความอ่อนโยน พูดขึ้นเสียงเบา “ไม่เป็นไร เธอไม่ได้เจ็บตัวก็ดีแล้ว”

แน่นอนว่าเธอ….ไม่เจ็บ

หลังจากที่ทั้งสองคนนั่งลง เย่หลิ่นห

บทที่ 139

ตอนที่ 139 พวกเขาไม่ใช่สามีภรรยาจริงๆ

รอจนเกือบจะครึ่งชั่วโมง เสิ่นเฉียวกับเย่หลิ่นหานถึงจะกินข้าวเสร็จแล้วออกมา ทั้งสองคนเดินผ่านห้องของหานเส่โยวไป

หานเส่โยวเห็นสถานการณ์ตรงหน้า ก็รีบหยิบกระเป๋าของตัวเองแล้วรีบตามไปทันที

เธอตามอยู่ด้านหลังของทั้งสองคน หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปไว้อีกรูปหน