บทที่ 138

ตอนที่ 138 แค่คิด

เสิ่นเฉียวได้สติกลับมาทันที เธอถูจมูกตัวเองแล้วถอยหลังไปสองก้าว

“ขอโทษนะคะพี่ใหญ่ ฉันคิดไม่ถึงว่าอยู่ๆพี่ก็จะหยุดเดิน”

เย่หลิ่นหานหันกลับมามองเธอด้วยความอ่อนโยน พูดขึ้นเสียงเบา “ไม่เป็นไร เธอไม่ได้เจ็บตัวก็ดีแล้ว”

แน่นอนว่าเธอ….ไม่เจ็บ

หลังจากที่ทั้งสองคนนั่งลง เย่หลิ่นห

บทที่ 139

ตอนที่ 139 พวกเขาไม่ใช่สามีภรรยาจริงๆ

รอจนเกือบจะครึ่งชั่วโมง เสิ่นเฉียวกับเย่หลิ่นหานถึงจะกินข้าวเสร็จแล้วออกมา ทั้งสองคนเดินผ่านห้องของหานเส่โยวไป

หานเส่โยวเห็นสถานการณ์ตรงหน้า ก็รีบหยิบกระเป๋าของตัวเองแล้วรีบตามไปทันที

เธอตามอยู่ด้านหลังของทั้งสองคน หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปไว้อีกรูปหน

บทที่ 140

ตอนที่ 140 ต้องการฉันรึเปล่า

มีเวลาเหลือไม่ถึงห้าเดือนแล้ว?

ในตอนแรกเย่โม่เซินยังไม่เข้าใจว่าเธอกำลังหมายถึงอะไร แต่ทันใดนั้นเขาก็คิดขึ้นได้ เธอหมายถึงข้อตกลงระหว่างพวกเขาสองคน

ทันใดนั้นเย่โม่เซินก็โกรธเป็นฟืนเป็นไฟและพูดขึ้นด้วยความโกรธ: “จนป่านนี้เธอยังจำเรื่องข้อตกลงเรื่องนี้อยู่อีก