ตอน 136
สวัสดี คุณชายเย่
บทที่ 136
ตอนที่ 136 น้ำลายสามารถหยุดไม่ให้เลือดไหลได้
เย่หลิ่นหานเห็นว่าเธอถอยหลังไปก้าวหนึ่ง แววตาก็สลดลงเล็กน้อย “ผมเป็นสัตว์ประหลาดเหรอ?”
“คะ?” เสิ่นเฉียวไม่เข้าใจในสิ่งที่เขาพูด เงยหน้ามองเขาอย่างไม่เข้าใจ
เย่หลิ่นหานยิ้มเจื่อนๆ “ถ้าเกิดผมไม่ใช่สัตว์ประหลาด ทำไมคุณถึงกลัวผมขนาดนั้น?”
“……ขอโทษน
ตอน 137
บทที่ 137
ตอนที่ 137 ตกกระป๋องแล้ว
เสิ่นเฉียวชักมือตัวเองกลับเขินๆ เธอจ้องไปที่เขม็ง
“ใครขอให้คุณช่วยห้ามเลือดให้ฉันกัน? ให้ตายสิ!”
เย่โม่เซินส่งเสียงหึ “ทำไม? หรือว่าเธออยากให้คนอื่นช่วยห้ามเลือดให้?”
เสิ่นเฉียวขี้เกียจจะมานั่งเถียงกับเขา ถ้ายังพูดต่อไปเรื่อยๆคงทำให้บรรยากาศแย่กว่านี้แน่ เธอเลยตั้
ตอน 138
บทที่ 138
ตอนที่ 138 แค่คิด
เสิ่นเฉียวได้สติกลับมาทันที เธอถูจมูกตัวเองแล้วถอยหลังไปสองก้าว
“ขอโทษนะคะพี่ใหญ่ ฉันคิดไม่ถึงว่าอยู่ๆพี่ก็จะหยุดเดิน”
เย่หลิ่นหานหันกลับมามองเธอด้วยความอ่อนโยน พูดขึ้นเสียงเบา “ไม่เป็นไร เธอไม่ได้เจ็บตัวก็ดีแล้ว”
แน่นอนว่าเธอ….ไม่เจ็บ
หลังจากที่ทั้งสองคนนั่งลง เย่หลิ่นห