บทที่ 83 นายน้อยกลับบ้าน

ขณะที่ทาวัตกำลังเงี่ยหูฟัง การที่กวินมาอยู่ข้างกายเขาเป็นเรื่องมหัศจรรย์ มีผลต่อหัวใจเขามาก ซึ่งเขาก็ไม่อาจจะใจเย็นลงได้

ตอนแรกเขาไปสาย เลยไม่ได้ช่วยวรินทร

“แม่หนู ช่วงปีที่ผ่านมาเขาเป็นไงบ้าง?” ทาวัตถามออกไปเบาๆ เพราะอยู่ดีก็รู้สึกเสียดายที่เมื่อ

บทที่ 84 ผมคือพ่อของแก

ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าหน้าตาอันหน้ารักของกวินนั้น ช่างดามเมจแรงเหลือเกิน เพียงแค่ได้มอง ทุกคนก็อดที่จะตกตะลึงไม่ได้

ท่ามกลางความรู้สึกที่ถูกส่งผ่านสายตาของกลุ่มคน ทาวัตก็จูงมือกวินไปที่โต๊ะ แล้วสั่งให้คนใช้ไปยกเก้าอี้ที่เบาะนุ่มมาไว้ข้างๆ ให้กวินได้นั่งเก้าอี้เบาะน

บทที่ 85 ผมอยากพบคุณ

วรินทรก็สั่นหัว แล้วก็นึกขึ้นได้ว่ากวินถูกทาวัตพาตัวไปตั้งแต่เมื่อคืน ดูท่าจะไม่ได้กินอาหารเช้าของกวินแน่ๆ

ตอนนี้ มือถือก็ดังขึ้น ตามมาด้วยเสียงตะกึตะกักที่ดังขึ้นบนโต๊ะ

สายที่โทรเข้ามากลับไม่ใช่ทาวัต วรินทรมองไปที่จอ เป็นเบอร์ที่ไม่รู้จัก “ฮัลโหล?”