บทที่406คนผีทะเลคำนวณวัน

เมื่อเห็นเธอเข้าห้องอาบน้ำไปแล้วทาวัตเลยถอดชุดสูทสีดำของเขาออกโยนมันลงไปในตะกร้าผ้าเขาดึงแขนเสื้อที่เปื้อนเลือดให้ขึ้นมาถึงข้อศอกท่อนเเขนเรียวยาวกำยำขาวผ่องของทาวัตมีรอยแผลอยู่หลายแห่งในรอยแผลยังมองเห็นเศษแจกันแตกทิ่มอยู่ในเนื้อหนังของเขาพร้อมกับเลือดที่ยังซึมๆออกมา

บทที่407เธอคือเป้าหมาย

"แผลจากเศษแจกันที่ร่วงลงมาแตกใช่มั๊ย？"วรินทรมองดูบาดแผลตามแขนของทาวัตด้วยสายตาอันเจ็บปวดรู้สึกเจ็บแปลบที่หัวใจ

ทาวัตตอบเสียง"อืม"สั้นๆ

ฝีมือการคีบเศษแจกันออกจากแผลของวรินทรถึงเเม้จะรวดเร็วว่องไวและป่าเถื่อนเท่าทาวัตเเต่เธอก็สามารถจัดการกับแผลเหล่านี้อย่างคล่องแ

บทที่408เขาอดทนมานานเกินพอแล้ว

ทว่าทาวัตที่ยืนอยู่ด้านนอกก็ไม่ได้รับรู้เลยว่าวรินทรยัยตัวแสบเเล้งน้ำใจเผลอหลับไปเรียบร้อยเเล้ว

เขาลองเคาะๆประตูอยู่หลายทีก็ไม่มีเสียงสัญญาณตอบรับใดๆกลับมา

สงสัยคืนนี้คงจะเข้าไม่ได้เเล้วล่ะมั๊ง

เเล้วจะทำไงล่ะทีนี้？หรือต้องไปนอนห้องพักสำหรับแขก？