บทที่ 395 พวกคุณไม่ใช่คนเดียวกัน

ต่อมาก็เห็นเธอกับทาวัตมีปฏิกิริยาต่อกัน ในใจก็ปรากฏความเศร้าโศก

ทั้งหมดคืออิจฉาทาวัตที่ได้รับความชอบเธออย่างเปิดเผย ได้โอบกอดใกล้ชิดเธอ แต่ว่าเขากลับทำได้เพียงแอบมองเธออยู่ในที่ลับตา

บทที่คนในตระกูลศรีภักดีอบรมเขา ครั้งหนึ่งเคยพูดประโยคหนึ่ง อย่าทำให้

บทที่ 396 เขาไม่ควรมา

ประภาพยกศีรษะขึ้นฉับพลัน เผชิญหน้ากับคำกล่าวหาทุกถ้อยคำของวรินทร ราวกับเป็นแสงอาทิตย์ที่ส่องมายังร่าง ทำให้เขาอยากจะหนีไป

หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็ใช้แรงจับผมตัวเอง หัวเราะเสียงต่ำออกมา เสียงหัวเราะมีความโศกเศร้าเหมือนกับลมหนาวพัดไปพื้นที่ราบที่ไม่มีหญ้าเติบโต

ใช่

บทที่ 397 การแต่งงานที่ไม่จัดงานแต่ง

วรินทรเห็นท่าทางแบบนี้ของเขาในใจก็สมดุลในชั่วพริบตา ตอนเธอรู้เธอก็อึ้งแบบนี้แหละ

“วรินทร แกใกล้จะมีลูกสองคนแล้ว แต่พี่ชายแกยังโสดอยู่เลย!” ฐานทัตนั่งลงมองกวิน แล้วมองที่ท้องวรินทรแล้วถอนหายใจอย่างโศกเศร้า

วรินทรกรอกตาไปมา “ไม่ใช่มีทวิติยาแล้วหร