บทที่ 396 เขาไม่ควรมา

ประภาพยกศีรษะขึ้นฉับพลัน เผชิญหน้ากับคำกล่าวหาทุกถ้อยคำของวรินทร ราวกับเป็นแสงอาทิตย์ที่ส่องมายังร่าง ทำให้เขาอยากจะหนีไป

หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็ใช้แรงจับผมตัวเอง หัวเราะเสียงต่ำออกมา เสียงหัวเราะมีความโศกเศร้าเหมือนกับลมหนาวพัดไปพื้นที่ราบที่ไม่มีหญ้าเติบโต

ใช่

บทที่ 397 การแต่งงานที่ไม่จัดงานแต่ง

วรินทรเห็นท่าทางแบบนี้ของเขาในใจก็สมดุลในชั่วพริบตา ตอนเธอรู้เธอก็อึ้งแบบนี้แหละ

“วรินทร แกใกล้จะมีลูกสองคนแล้ว แต่พี่ชายแกยังโสดอยู่เลย!” ฐานทัตนั่งลงมองกวิน แล้วมองที่ท้องวรินทรแล้วถอนหายใจอย่างโศกเศร้า

วรินทรกรอกตาไปมา “ไม่ใช่มีทวิติยาแล้วหร

บทที่ 398 ชอบลูกชายหรือลูกสาว

“ทาวัต คุณชอบลูกชายหรือลูกสาวอะ” ใบหน้าเล็กของวรินทรแปะอยู่ที่บริเวณเอวเขา สายตาค่อยๆคลุมเครือ เปลือกตากะพริบเหมือนมีเหล็กถ่วงอยู่แทบจะปิดลง เธอยังคงยืนกราน ต้องได้ยินคำตอบเขาก่อนถึงจะปิดตา

“ชายหรือหญิงผมได้หมด ตราบใดที่คุณเป็นแม่พวกเขา” เสียงเขาสบายๆอย่าง