บทที่ 352 ผมเตือนคุณอย่ายุ่งกับเธอ

อย่างนี้แล้วกลับทำให้วรินทรรู้สึกว่าความคิดตัวเองไม่บริสุทธิ์ เขาตั้งใจทายาให้ตัวเธอเองแต่ในสมองของเธอก็ยังคิดเรื่องอะไรเลอะเทอะ

วรินทร เธอนี่มันจริงๆเลยนะ ใจนิ่งเข้าไว้ นิ่งเข้าไว้สิ

“ฉัน ฉันทาเองได้” ....ในใจวรินทรยังคงรู้สึกแปลกๆอยู่ อีกทั้งสายตา

บทที่ 353ช่วยฉันด้วย

ญาณินีโกรธแต่ไม่กล้าพูดอะไรมาก พูดได้แค่ “อย่าลืมว่าคุณเป็นฝ่ายเริ่มก่อนถึงเวลานั้นบ้านสุขกาลอยู่ในมือของคนอื่น คุณคงไม่ต้องอยากคิดจะได้อะไรแล้ว”

“ผมรู้แล้ว รออีกหน่อยเถอะ”

“ทางที่ดีให้เร็วที่สุด” ญาณินีเหอะเบาๆ หลังจากนั้นก็ผลักประตูห้องผู้ป่วยเดินออกไป

ปร

บทที่ 354ทางที่ดีที่สุดคือไม่ต้องพบกันอีกเลย

“อืม ที่มาเพราะมีเรื่องนิดหน่อย วันนี้เขาค่อนข้างยุ่ง” วรินทรไม่เคยชินน้ำเสียงของเธอที่ดูสนิทสนมอย่างนี้เหมือนแต่ก่อนคำพูดของเธอนั้นมีความเสียดสีอยู่ เธอยังรู้สึกว่ามันปกติอยู่บ้าง

เธอก็ไม่ได้โกหก ทาวัตวันนี้ยุ่งมากๆช่วงเช้ามีประชุมสำคัญ ช่วงบ่า