บทที่ 353

ช่วยฉันด้วย

ญาณินีโกรธแต่ไม่กล้าพูดอะไรมาก พูดได้แค่ “อย่าลืมว่าคุณเป็นฝ่ายเริ่มก่อนถึงเวลานั้นบ้านสุขกาลอยู่ในมือของคนอื่น คุณคงไม่ต้องอยากคิดจะได้อะไรแล้ว”

“ผมรู้แล้ว รออีกหน่อยเถอะ”

“ทางที่ดีให้เร็วที่สุด” ญาณินีเหอะเบาๆ หลังจากนั้นก็ผลักประตูห้องผู้ป่วยเดินออกไป

บทที่ 354

ทางที่ดีที่สุดคือไม่ต้องพบกันอีกเลย

“อืม ที่มาเพราะมีเรื่องนิดหน่อย วันนี้เขาค่อนข้างยุ่ง” วรินทรไม่เคยชินน้ำเสียงของเธอที่ดูสนิทสนมอย่างนี้เหมือนแต่ก่อนคำพูดของเธอนั้นมีความเสียดสีอยู่ เธอยังรู้สึกว่ามันปกติอยู่บ้าง

เธอก็ไม่ได้โกหก ทาวัตวันนี้ยุ่งมากๆช่วงเช้ามีประชุมสำคัญ ช่วงบ

บทที่ 355

กำลังหลอกเธออยู่น่ะสิ

ในไม่ช้ารถเก๋งคันสีดำก็ขับเข้ามาจอดลงอยู่หน้าพวกเขา

“คุณผู้หญิง เชิญขึ้นรถครับ ” คนในรถ วรินทรไม่เคยเห็นมาก่อน ใส่สูทสีดำ ท่าทางมีความสามารถและมืออาชีพ

รถคันนี้คือคาดิแลคสีดำ ทั่วรถนั้นเงาวาว สีดำดูเหมือนบั่นทอนจิตใจ

วรินทรลังเลเล็กน้อย หลัง