บทที่ 265 พบเจอคนดี ๆ

“ขอบคุณที่นายช่วยฉันไว้” วรินทรขยับริมฝีปากยกยิ้ม ประกายแสงอ่อนโยนฉายในดวงตาฉ่ำน้ำ เพราะร่างกายยังอ่อนเพลียอยู่มากใบหน้าจึงยังขาวซีด แต่กลับไม่ได้ลดทอนความงามของเธอลงเลยสักนิดเดียว

ทศพรมองรอยยิ้มงดงามสว่างไสวของเธอก็วิญญาณหลุดไปชั่ววูบ จากนั้นจึงแกล้งท

บทที่ 266 คิดว่าตัวเองเป็นใคร

“ในเมื่อมีแผน แล้วทำไมไม่บอกตั้งแต่แรก? ได้ ฉันไปเอง” วรินทรที่อัดอั้นตันใจอยู่ตั้งนานก็คลายลง มองอย่างระอา พูดตั้งแต่แรกก็หมดเรื่อง ทำให้เธอต้องมานั่งคิดจนเซลล์สมองเธอจะตายหมดแล้ว ก็คิดไม่ออกว่าจะทำอย่างไรดี

เขาหัวเราะ “เธอพูดแบบนี้ก็โทษฉันนั้นซิ ฉันจะบอกให้

บทที่ 267 ได้รับการอบรมมาตั้งแต่เด็ก

เด็กผู้ชายยังไงก็ยังเป็นเด็กผู้ชาย ระหว่างครอบครัวจะเป็นศัตรูกันได้ยังไง

คฤหาสน์ตระกูลเพิ่มสินยิ่งใหญ่มาก ต้นไม้เยอะพอสมควร ทำให้รู้สึกเหมือนอยู่ท่ามกลางธรรมชาติ

ถึงว่า ทำไมทศพรถึงอาศัยอยู่ในป่าแบบนั้น คงเพราะชินหูชินตามาตั้งแต่เด็ก

ในบริเวณ