บทที่ 266 คิดว่าตัวเองเป็นใคร

“ในเมื่อมีแผน แล้วทำไมไม่บอกตั้งแต่แรก? ได้ ฉันไปเอง” วรินทรที่อัดอั้นตันใจอยู่ตั้งนานก็คลายลง มองอย่างระอา พูดตั้งแต่แรกก็หมดเรื่อง ทำให้เธอต้องมานั่งคิดจนเซลล์สมองเธอจะตายหมดแล้ว ก็คิดไม่ออกว่าจะทำอย่างไรดี

เขาหัวเราะ “เธอพูดแบบนี้ก็โทษฉันนั้นซิ ฉันจะบอกให้

บทที่ 267 ได้รับการอบรมมาตั้งแต่เด็ก

เด็กผู้ชายยังไงก็ยังเป็นเด็กผู้ชาย ระหว่างครอบครัวจะเป็นศัตรูกันได้ยังไง

คฤหาสน์ตระกูลเพิ่มสินยิ่งใหญ่มาก ต้นไม้เยอะพอสมควร ทำให้รู้สึกเหมือนอยู่ท่ามกลางธรรมชาติ

ถึงว่า ทำไมทศพรถึงอาศัยอยู่ในป่าแบบนั้น คงเพราะชินหูชินตามาตั้งแต่เด็ก

ในบริเวณ

บทที่ 268 คุณผู้หญิงคนนี้คือ

ทัศน์พลมองวรินทรอย่างพิจารณา “ผู้หญิงคนนี้คือ?”

“สวัสค่ะคุณลุงทัศน์พล หนูชื่อวรินทร เป็นเพื่อนของทศพร” วรินทรยิ้มแย้ม ยื่นมือไปทักทายอย่างนอบน้อม

“สวัสดีหนูวรินทร” ทัศน์พลพยักหน้า กำลังคิดจะพูดไรต่อ ทศพรก็ทำหน้าบึ้งหันมามองเขา บัดบังสายตาเขาพอดี