บทที่165 เกรงว่าจะทำให้คุณผิดหวังแล้ว

วรินทรวางแก้วบนมือลง แอบส่งสายตามองประภาพแล้วส่งยิ้มให้เขาทีหนึ่ง

ยิ้มนี้กลับโดนทาวัตจับได้พอดี นัยน์ตาสีดำมีความพอใจ ยื่นมือหยิบแก้วกาแฟตรงหน้า กลับเห็นว่าแก้วที่อยู่ตรงหน้าประภาพไม่ใช่กาแฟ แต่เป็นน้ำเปล่า

นิ้วที่ถือแก้วกาแฟจับแน่นขึ้นโดยห้ามไม่

บทที่166 เธอเริ่มมีใจแล้ว

ทาวัตรู้ กวินเป็นพันธะที่ผูกวรินทรไว้ไม่ให้ไปไหนได้แต่ถ้าจะให้เธอยอมอยู่ข้างเขาด้วยใจ ก็มีอยู่ทางเดียวคือต้องรักเขาอย่างแท้จริง

จะให้ดีมี่สุด ต้องรักเขาเหมือนที่เขารักเธอ

“ทาวัตคุณกล้าพนันกับผมสักครั้งไหม?” ประภาะก็ยืนขึ้น ตาจ้องตากับทาวัต คนหนึ่งดูลึกลับน่า

บทที่ 167 โง่เรื่องความรัก

พูดจบ ทาวัตก็นึกถึงภาพที่วรินทรท่าทางกระทืบเท้าแบะปากออดอ้อนเขา ที่ประภาพทำให้เขาอารมณ์เสียเมื่อกี้ ค่อยๆดีขึ้นเรื่อยๆ

นึกถึงตรงนี้ ทำให้เขาอดคิดถึงวันนั้นที่โรงแรมไม่ได้ วรินทรเคยอ้อนเขาครั่งเดียว แต่ได้ผลมาก น่าเสียดายที่มันจะเกิดขึ้นเฉพาะตอนเธอเมา ทาวัตคิดอยู่