บทที่ 110 เจ้าเสน่ห์

“วรินทร มาแล้วหรอ”ประภาพรออยู่ที่หน้าประตูใหญ่ตั้งนานแล้ว เห็นวรินทรมาก็รีบโบกมือ “ป่ะ ผมพาคุณไปดูน้ำหอมที่พวกผมนำเสนอครั้งนี้”

“ได้สิ่ แต่ทำไมฉันไม่เคยรู้มาก่อน ว่าคุณรู้เรื่องน้ำหอมด้วย”วรินทรเดินเข้าไปในตึกกับเขา แล้วพูดไปด้วย

บทที่ประภาพอยู่ที่

บทที่ 111 มีอาการแพ้

“ใช่สิ ฉันก็เริ่มรู้สึกคันมากทรมานมากมาตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว” วรินทรใช้มือจับบนฝ่ามือของตัวเอง ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น รู้เพียงแต่เคยไปห้องทดลองน้ำหอม พอกลับมาก็เป็นแบบนี้แล้ว

ดูๆแล้วเธอคงจะใช้น้ำหอมไม่ได้จริงๆโดยธรรมชาติแล้ว

แต่น้ำหอมสามขวดที่ประภาพเคยให้เธอลอ

บทที่ 112 ยาที่ใช้ทา

วรินทรได้ฟังดังนั้นก็รู้สึกมีความหวัง ทันใดนั้นดวงตาทั้งสองข้างก็สว่างขึ้น มองไปที่เขาแล้วกระพริบตาวิ้งๆ “โอเค ฉันทาเอง”

เมื่อเห็นเธอตอบ ทาวัตก็ไม่ได้รู้สึกดีขึ้นแต่อย่างไร กลับยิ่งฉุนเฉียวขึ้น

เธอกำลังหาข้ออ้างเรื่องตกแต่งเสื้อผ้าเพื่อไปหาชายคนนั้น?