บทที่ 109 ร่วมงาน

“ออ อย่างนี้ก็ทำให้เขาตายใจได้อยู่แหละ”วรินทรคิดยังรู้สึกหวาดกลัว เธอไม่เคยลืม บทที่เธอยื่นใบลาออก แววตาของอีธานที่อยากจะเอาเชือกมามัดเธอไว้

ไม่มีการกระทำของหัวหน้าบริษัทที่ควรมีเลย

คนบางคน เหมาะที่จะเป็นพี่น้องกัน แต่ไม่เหมาะที่จะเป

บทที่ 110 เจ้าเสน่ห์

“วรินทร มาแล้วหรอ”ประภาพรออยู่ที่หน้าประตูใหญ่ตั้งนานแล้ว เห็นวรินทรมาก็รีบโบกมือ “ป่ะ ผมพาคุณไปดูน้ำหอมที่พวกผมนำเสนอครั้งนี้”

“ได้สิ่ แต่ทำไมฉันไม่เคยรู้มาก่อน ว่าคุณรู้เรื่องน้ำหอมด้วย”วรินทรเดินเข้าไปในตึกกับเขา แล้วพูดไปด้วย

บทที่ประภาพอยู่ที่

บทที่ 111 มีอาการแพ้

“ใช่สิ ฉันก็เริ่มรู้สึกคันมากทรมานมากมาตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว” วรินทรใช้มือจับบนฝ่ามือของตัวเอง ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น รู้เพียงแต่เคยไปห้องทดลองน้ำหอม พอกลับมาก็เป็นแบบนี้แล้ว

ดูๆแล้วเธอคงจะใช้น้ำหอมไม่ได้จริงๆโดยธรรมชาติแล้ว

แต่น้ำหอมสามขวดที่ประภาพเคยให้เธอลอ