บทที่ 96

ยังจะพูดว่าเธอกับเขาไม่มีอะไรกันอีก

“อืม รู้แล้ว เดี๋ยวฉันไปหา” ลู่ถิงเซียวพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบเป็นปกติ

หนิงซีที่อยู่ปลายสายอึ้งไป “ห๊ะ? คุณจะมา?!”

“ทำไม มีปัญหาเหรอ?” ลู่ถิงเซียวย้อนถาม น้ำเสียงเยือกเย็น

“ไม่...ไม่ค่ะ...” น้ำเสียงของลู่ถิงเซียวฟังดูแล้วสมเห

บทที่ 97

บทที่97 เธอเป็นฝ่ายจีบผมเอง

เมื่อทั้งสามคนมากันแล้ว ก็ไม่ใช่เรื่องอะไรของเจียงมู่เหย่อีกต่อไป

ลู่ถิงเซียวเชิญเชฟมิชลินมาเป็นพ่อครัว ลู่จิงหลี่นำเหล้ามาเองจากบ้านสองขวด ส่วนเสียวเปาก็ครองตัวหนิงซีไป

แล้วทั้งห้าคนก็นั่งล้อมรอบโต้ะด้วยบรรยากาศประหลาดแบบนี้

ยังดีที่

บทที่ 98

โรคของฉันมีแต่เธอที่รักษาได้

สองชั่วโมงหลังจากนั้น ลู่จิงหลี่พลีชีพอย่างสมเกียรติ ก่อนเมาพับไปก็ยังคงไม่มีอะไรหลุดจากปากเจียงมู่เหย่แม้แต่ครึ่งคำ

ความจริงตอนนี้เจียงมู่เหย่ใกล้จะไม่ไหวแล้ว แต่เพราะรู้ดีว่าลู่จิงหลี่วางแผนจะทำให้เขาเปิดปากให้ได้ ดังนั้นเขาจึงยืนหยัดมาจนถึงเวล