บทที่8 คุณไม่ได้ชอบผู้ชายหรอกเหรอ?

หนิงซีมองชายหนุ่มผู้เฉยเมยไร้ความรู้สึกประหนึ่งภูเขาน้ำแข็งที่อยู่เบื้องหน้า ทว่าคำพูดของเขานั้นกลับทำให้เธอตะลึงงัน อารมณ์ตอนนี้เหมือนกำลังอยู่ในห้วงจินตนาการอย่างไรอย่างนั้น เธอเอามือแตะหน้าผาก

“หมอ... หมออยู่ที่ไหน? ฉันต้องล้มจนสมองได้รับการกระทบกระ

บทที่9 ไม่ได้มาออดิชั่นบทนางเอก

เนื่องจากขณะนี้เป็นช่วงเวลาเร่งด่วน บนถนนจึงรถติดมาก กว่าหนิงซีจะมาถึงก็เลยเวลาไปแล้ว

ฉางลี่กับหนิงเสวี่ยลั่วเดินออกมาจากตึกด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม รอบข้างยังมีคนกลุ่มหนึ่งร่วมแสดงความยินดี

เมื่อมองเห็นหนิงซีเดินมาจากที่ไกล ด้วยใบหน้าที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อ

บทที่10 ซาลาเปาน้อยสติแตกไปแล้ว

“พี่ใหญ่ มาถึงเสียที เสียวเป่าของพวกเราไม่รู้ทำไมอยู่ดีๆ ก็สติแตกขึ้นมา!”

“เกิดอะไรขึ้น?” ลู่ถิงเซียวถามด้วยเสียงลุ่มลึก

“ผมก็ไม้รู้เหมือนกัน พอเขาตื่นขึ้นมาก็เดินหาคนไปทั่ว ผมคิดว่าเขาน่าจะตามหาหนิงซี ก็เลยบอกไปว่าไม่ต้องตามหาแล้ว คุณน้าคนสวยเขาจา