บทที่ 57 ต้องมีอะไรไม่ชอบมาพากล

เมื่อแต่งหน้าให้หนิงซี ช่างแต่งหน้าโยนของปึงๆ ปังๆ แล้วเรียกเธอด้วยใบหน้าเย็นชา “หนิงซี มาแต่งหน้าได้แล้ว!”

หนิงซีวางบทละครแล้วเดินเข้าไปหา “รบกวนด้วยนะคะ”

ช่างแต่งหน้ากำลังจะเริ่มแต่งหน้าให้เธออย่างไม่เต็มใจ หนิงซีกวาดตาดูอุปกรณ์แต่งหน้าของเธอแวบ

บทที่ 58 ม้าศึกเยื้องย่างผ่านธารน้ำแข็งเข้ามาในความฝัน

หนิงซีเอนกายดื่มสุราอยู่บนเก้าอี้ รอบกายล้วนแล้วแต่ครึกครื้นรื่นเริง ทว่าเธอกลับเหมือนดั่งอยู่คนเดียวในโลกอีกใบหนึ่ง

น้ำจัณฑ์ผ่านริมฝีปากแดงเข้มนั้นลงไปยังลำคอระหง และหายลงไปยังสาบเสื้อลึกที่ทำให้คนคิดฟุ้งซ่านไปไกล...

ภาพนั้

บทที่ 59 พระรองรูปหล่อ โปรไฟล์ดี

แม้ครั้งนี้จะยืนยันในฝีมือการแสดงของหนิงซีได้ แต่ชื่อเสียงของเธอก็ไม่ได้คืนกลับมา ตรงกันข้ามยิ่งแสดงได้ดีเกินไปยิ่งทำให้คนรู้สึกว่าเธอยั่วยวน พวกนั้นคิดถึงขนาดว่านี่ไม่ใช่การแสดง แต่เป็นตัวตนที่แท้จริงของเธอเลยทีเดียว

ผู้กำกับเป็นห่วงความรู้สึกของเธอ จึ