บทที่ 235 นี่มันรอยจูบชัดๆ

ที่แห่งนี้เป็นลานโล่งกว้าง รถยนต์ของพวกเขาไม่อาจหลบซ่อนได้ ทำได้เพียงจอดเอาไว้ไกลๆ

ยังดีว่าลู่จิงหลี่พกเครื่องถ่ายวีดีโอจิ๋วขนาดเท่าแมลงวันติดตัวมาด้วย อีกทั้งยังมีแสงอินฟาเรด กลางคืนก็ถ่ายได้ พริบตาเดียวก็ซูมถ่ายไปถึงศีรษะที่แหงนมองฟ้าของหนิงซี

“ฮ่าๆ.

บทที่ 236 บดขยี้เพียงฝ่ายเดียว

ยุงกัดหมายความว่ายังไง?

เธอไปนั่นคือร้านเหล้านะ! ร้านเหล้า! จะถูกยุงกัดได้ยังไง?

บอสใหญ่! ไอคิวสูงและตรรกะของคุณล่ะ?

แต่เธอก็ไม่อาจบอกเขาด้วยตัวเองได้ว่านี่เป็นรอยจูบนะ?

มันประหลาดเกินไป...

แผนการล้มเหลว หนิงซีใบหน้าเจ็บปวดจนไม

บทที่ 237 ส่งเสียวเป่าไปที่อื่น

เช้าตรู่วันหนึ่ง พอหนิงซีลงมาข้างล่างก็ได้เห็นภาพที่ไม่ได้เห็นมานานแล้ว

ซาลาเปาน้อยและซาลาเปาใหญ่นั่งตรงข้ามกันอยู่บนโต๊ะอาหาร ใบหน้าภูเขาน้ำแข็ง กับใบหน้าภูเขาน้ำแข็งน้อย บรรยากาศตึงเครียด

เกิดอะไรขึ้น?

สองพ่อลูกนี้ไม่ได้ทะเลาะกันมานานแล้ว