บทที่23 โมโหบอสใหญ่

หนิงซีสวมเสื้อและกางเกงหนังรัดรูปสีดำเพื่อให้สามารถขับรถได้คล่องแคล่ว แล้วรีบรุดไปให้ทันเวลา เธอสวมหมวกกันน็อคกับถุงมือ ผมสวยแผ่สยายปกคลุมผืนไหล่แลดูเหมือนน้ำตก ดูแล้วทั้งเก๋ ทั้งเท่ ทั้งสวย ทั้งเลิศ

เมื่อมองเห็นเธอปรากฏกายด้วยชุดแบบนี้ ลู่จิงหลี่เกือบจะเผลอตัวผิวปาก

บทที่24 หูหลูหวา หูหลูหวา

คำพูดเมื่อครู่นี้ของลู่จิงหลี่มีข้อมูลเยอะมากเกินไป กว่าเธอจะประมวนผลออกมาได้ก็ใช้เวลานานแสนนาน

เธอหันไปมองซาลาเปาน้อยที่ติดแหมะอยู่ข้างกาย “เสียวเป่า เพราะหนูอยากจะเจอน้า ก็เลยตั้งใจทำลายข้าวของใช่ไหม?”

เสียวเป่าพยักหน้า

หนิงซีขมวดคิ้วมุ่น “หนูรู

บทที่25แบบนี้ก็อยู่ด้วยกันแล้วสิ?

“ใช่”

หนิงซีเอามือกุมหัว “คือว่า...มันจะไม่เหมาะมั้งคะ? ถ้าเสียวเป่าคิดถึงฉันขึ้นมาเมื่อไหร่ ฉันก็มาหาเขาได้ตลอดอยู่แล้วค่ะ!”

ลู่ถิงเซียวขมวดคิ้วมุ่น “มันไม่มีอะไรแน่นอน โดยเฉพาะตอนกลางคืน ถ้าเกิดเรื่องอะไรขึ้นมา แล้วเธอบึ่งรถมาแบบนี้ มันอันตราย ตั