บทที่ 214

บทที่214 รู้สึกเหมือนจะจบสิ้น

ในที่สุดก็มาถึงห้อง 307 หนิงซีก้มตัวลงหายใจหอบ ขณะที่จะเปิดประตู ลู่จิงหลี่ซึ่งทนไม่ไหวผลักประตูเข้าไปก่อนหน้าเธอ

หลังจากนั้นหนึ่งวินาที หนิงซียังไม่ทันเห็นชัดว่าคนข้างในเป็นใคร ลู่จิงหลี่ก็ก้มหน้าลงแล้วปิดประตู จากนั้นมือทั้งสองจับไหล่ของเธอผลั

บทที่ 215

บทที่215 เสียวเป่าอาละวาดแล้ว

“ซูเหยี่ยน คุณไม่ต้องขอโทษ เพราะต่อให้ได้โอกาสอีกครั้ง คุณก็ยังเลือกที่จะเชื่อหนิงเสวี่ยลั่วอยู่ดี”

ซูเหยี่ยนรีบตอบ “ฉันไม่...”

“อย่าพูดว่าไม่ เอาเรื่องในตอนนี้มาพูดดีกว่า หนิงเสวี่ยลั่วบอกว่าเธอถูกใส่ร้ายใช่ไหมคะ เธอปัดความรับผิดชอบโยนเร

บทที่ 216

บทที่216 ถ่านไฟเก่าคุกรุ่น

หนิงซีจับใบหน้าของเสียวเป่าวางไว้ที่ไหล่ของตัวเอง ตบที่หลังเขาเบาๆ พร้อมตอบว่า “ลูกของเพื่อน ฉันไปนะ คุณรักษาตัวให้ดีเถอะ! แล้วฉันจะติดต่อหนิงเสวี่ยลั่วให้”

พอหนิงซีจากไป ซูเหยี่ยนจ้องไปที่ประตู ใบหน้าเต็มไปด้วยความตกใจและสงสัย

เด็กคนนั้นเป็