บทที่ 185 สวยหล่อกันทั้งบ้าน

ช่างเถอะ อธิบายไปก็วุ่นวายเปล่าๆ อีกอย่างหนิงซีก็ไม่อยากอธิบายให้เปลืองแรงด้วย “ป้าคะ เอาให้ฉันตัวหนึ่งค่ะ!”

“ได้เลย!” ป้าใช้ตาชั่งอย่างซื่อสัตย์มากๆ แถมยังเผื่อให้เธออีกไม่น้อย

ขายปลาเสร็จแล้ว ป้าคนนั้นก็มองชายหนุ่มที่อุ้มเด็กน้อยไว้ในอ้อมแขนด้วยควา

บทที่ 186 คำเรียกแสนหวาน

ไม่รู้ว่ามือของลู่ถิงเซียวบิดท่าไหน ชายคนนั้นจึงถูกโยนขึ้นไปทั้งร่าง หลังจากนั้นก็ร่วงลงพื้นเหมือนกระสอบเก่าๆ ขาดๆ ใบหนึ่ง แน่นิ่งไม่ขยับเขยื้อน...

ดูเหมือนจะเป็นเพราะว่าลู่ถิงเซียวลงมืออย่างโหดเหี้ยมเกินไป ชายสามคนที่เหลือต่างก็มองหน้ากันเลิ่กลั่กแล้วก็พร้อมใจ

บทที่ 187 พัสดุลึกลับ

“คนเก่งตกใจหรือเปล่าจ๊ะ?” หนิงซีมองเสียวเป่าอย่างเป็นกังวลเล็กน้อย

เสียวเป่าส่ายหัว อ้อนกอดแขนของเธอไว้ สีหน้าไม่ได้มีความตื่นตกใจ แต่เป็นความรู้สึกเบื่อหน่าย

ทำไมเขาเพิ่งจะห้าขวบนะ?

อยากโตเร็วๆ จัง

จะได้ปกป้องเธอได้ ไม่ใช่ทำได้เพียงมองอยู่ไกล