บทที่ 164

มีแรงกินหรือเปล่า**?

“ตื่นแล้ว” ลู่ถิงเซียวกลัวว่าจะทำเธอตกใจ เขาก้าวเท้าเข้าไปอย่างแผ่วเบา ใช้มือขยุ้มเส้นผมที่ยุ่งเหยิงของเธออย่างอ่อนโยน

“ลู่ถิงเซียว...” หนิงซีมองคนที่เข้ามาอย่างเชื่องช้า

“อืม รู้สึกเป็นยังไงบ้าง?”

หนิงซีใบหน้าสับสน “ที่นี่คือโรงพยาบาลเหรอ

บทที่ 165

สมแล้วที่เป็นจอมปีศาจ

ต่อมา หนิงซีก็เปิดเวยป๋อดู เห็นแต่ข้อความด่าทอเต็มหน้าจอไปหมด แถมยังแรงกว่าคราวเจียชิงชิงหลายเท่าตัว เปรียบกับเจียชิงชิง หนิงเสวี่ยลั่วมีชื่อเสียงมากกว่า แรงปะทะกันของแฟนคลับก็ยิ่งดุเดือดรุนแรงขึ้นไปอีก

นางสารเลวหนิงซี เอาแต่หลบซ่อนไม่ยอมโผล่หน้าออกมา

บทที่ 166

วิธีที่รวดเร็วยิ่งกว่า

แต่ว่า แผนการนี้ก็นับว่าเพอร์เฟคมากทีเดียว!

เพียงแต่ว่า เรื่องแบล็กเมล์แบบนี้ ให้ไปทำด้วยตัวเอง ในใจกลับรู้สึกไม่ดีเลย...

หนิงซีกัดริมฝีปาก นึกถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมดในคืนนั้น ทันใดนั้นก็นึกยิ้มเยาะอยู่ในใจ

เหอะ มีอะไรให้ทุกข์ใจ ใ