บทที่ 155 โหดเหี้ยมที่สุด

ลู่จิงลี่ที่กำลังจะพังประตูเข้าไปช่วย พอเห็นเหตุการณ์จากกล้องวงจรปิดก็กลับหลังหัน180องศา นั่งอ้าปากค้างอยู่ตรงนั้น

“ออกหน้าคนเดียว...ทั้งยังเอาปืนติดตัวมาด้วย! จะบ้าตาย! ถ้ามองไม่ผิด นั่นน่าจะเป็นปืนบาเร็ตตา92FS! เธอไปเอามาจากไหนล่ะนี่?” ลู่จิงหลี่ใบหน้าเต็มไป

บทที่156 มือคลำอะไรอยู่

“ผมไม่ต้องการ ผมไม่ต้องการ! คุณนายไว้ชีวิตผมด้วยเถอะ! ก่อนหน้านี้ผมเป็นพวกเห็นแก่เงินพูดจาไม่คิด ผมไม่กล้ารับเงินของคุณแล้วครับ!” ปฏิกิริยาแรกของจางเฉียงก็คือร้องขอชีวิต

“ใครบอกว่าฉันจะให้เงินนาย?” หนิงซีเตะเท้าออกไป

“แต่เมื่อครู่คุณบอกเองว่า..” จางเฉียงร

บทที่ 157 การประจบสอพลอล้มเหลว

และแล้วก็เข้าสู่บรรยากาศอึมครึม

ผ่านไปสักพัก หนิงซีกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก พูดเปลี่ยนประเด็นอย่างตะกุกตะกักว่า

“ฮ่าๆ...บอสใหญ่คะ คุณนี่ยิงปืนแม่นขั้นเทพเลย! ร้ายกาจๆ แต่มันทำบ้านเสียหายเกินไปหน่อย แจกันใบนั้นต้องแพงมากแน่เลย?”

“ถ้าไม่อยากพูด