บทที่ 11 เอาให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย

สองแม่ลูกกระซิบกระซาบไปพร้อมกับเดินลงบันไดไป

ในห้องรับแขก ฐิสานั่งอยู่โดยไม่แสดงสีหน้าใดๆ คุณเทิดก็นั่งอยู่ด้วย

คุณทิพย์ส่งสายตาให้ทอรุ้ง ทั้งสองคนจึงรีบเดินเข้าไปอย่างรีบร้อน

“ฐิสากลับมาแล้วหรอลูก”คุณทิพย์เดินเข้าไปนั่งข้างๆคุณเทิด “กำลังพูดถึงลูกอยู่พอดี นา

บทที่ 12 ฟื้นขึ้นมาเดี๋ยวนี้นะ

หัวของฐิสาถูกจุ่มลงไปในแม่น้ำที่เย็นยะเยือก

หล่อนพยายามดิ้นรน

แต่ว่าคนที่จับหัวของหล่อนพละกำลังนั้นเยอะยิ่งกว่า จับหล่อนไว้ไม่ปล่อย ไม่ได้ให้โอกาสหล่อนขึ้นมาหายใจเลย

รอให้ถึงตอนที่ฐิสาไม่พยายามดิ้นรนแล้วนั้น คนจับจึงละมือและใช้แรงผลักฐิสาให้ลงไปในแม่น้ำ

ฐิสารู

บทที่ 13 ใจชื้น

“แม่ งานศพของนางฐิสาเพิ่งเสร็จไป บ้านพวกเราจะมีงานแต่งของหนูกับเคนเลย จะทำให้คนเกิดความสงสัยหรือเปล่า”

ความพะว้าพะวังของทอรุ้งนี้ไม่ใช่ไม่มีเหตุผล ยังไงเสียหล่อนก็ยังคงอยากใช้ชีวิตกับเคนอย่างมีความสุข

“พอนางฐิสาตาย สาวๆที่ยังโสดอยู่ของเมืองZนั้นก็จับจ้องครอบครัวเคน แม่ได้ฟังมาว่