ตอน 12
น้ำตาคนรัก
บทที่ 12 ฟื้นขึ้นมาเดี๋ยวนี้นะ
หัวของฐิสาถูกจุ่มลงไปในแม่น้ำที่เย็นยะเยือก
หล่อนพยายามดิ้นรน
แต่ว่าคนที่จับหัวของหล่อนพละกำลังนั้นเยอะยิ่งกว่า จับหล่อนไว้ไม่ปล่อย ไม่ได้ให้โอกาสหล่อนขึ้นมาหายใจเลย
รอให้ถึงตอนที่ฐิสาไม่พยายามดิ้นรนแล้วนั้น คนจับจึงละมือและใช้แรงผลักฐิสาให้ลงไปในแม่น้ำ
ฐิสารู
ตอน 13
บทที่ 13 ใจชื้น
“แม่ งานศพของนางฐิสาเพิ่งเสร็จไป บ้านพวกเราจะมีงานแต่งของหนูกับเคนเลย จะทำให้คนเกิดความสงสัยหรือเปล่า”
ความพะว้าพะวังของทอรุ้งนี้ไม่ใช่ไม่มีเหตุผล ยังไงเสียหล่อนก็ยังคงอยากใช้ชีวิตกับเคนอย่างมีความสุข
“พอนางฐิสาตาย สาวๆที่ยังโสดอยู่ของเมืองZนั้นก็จับจ้องครอบครัวเคน แม่ได้ฟังมาว่
ตอน 14
บทที่ 14 ลืมคนเก่า
แผนกสูตินารี
ทอรุ้งควงแขนเคน จากการชี้แนะต่างๆของนางพยาบาลทำให้ได้เข้าไปในจุดที่ตรวจร่างกาย
“เคน ฉันไม่เคยมาที่แบบนี้มาก่อนเลย รู้สึกกลัวนิดหน่อยอ่ะ”
“เดี๋ยวอีกสักพักจะมีพยาบาลเป็นคนพาไป ไม่มีอะไรน่ากลัวหรอก”
แม้ว่าคำพูดของเคนจะเป็นคำพูดที่ปลอบใจ แต่กลับทำให้คนฟังไม่รู้สึ