บทที่ 10

การตัดสินใจที่ผิดพลาดที่สุด

เคนหัวเราะอย่างเยือกเย็น

“ฉันบอกแล้วไง ว่าเธอจะไม่ได้อะไรจากฉันแม้สตางค์แดงเดียว”

ฐิสายิ้มอย่างข่มขื่น

“เคนตอนที่เราพบกันครั้งแรกฉันอายุ15จนมาถึงตอนนี้ก็8ปีเต็มแล้ว ช่วงเวลา8ปีที่ผ่านมานี้ ถึงแม้ว่าเราจะพูดคุยกันน้อยมาก แต่เธอไปบ้านฉันนับครั้งไม่ถ้วน เธอ

บทที่ 11

เอาให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย

สองแม่ลูกกระซิบกระซาบไปพร้อมกับเดินลงบันไดไป

ในห้องรับแขก ฐิสานั่งอยู่โดยไม่แสดงสีหน้าใดๆ คุณเทิดก็นั่งอยู่ด้วย

คุณทิพย์ส่งสายตาให้ทอรุ้ง ทั้งสองคนจึงรีบเดินเข้าไปอย่างรีบร้อน

“ฐิสากลับมาแล้วหรอลูก”คุณทิพย์เดินเข้าไปนั่งข้างๆคุณเทิด “กำลังพูดถึงลูกอยู่พอดี

บทที่ 12

ฟื้นขึ้นมาเดี๋ยวนี้นะ

หัวของฐิสาถูกจุ่มลงไปในแม่น้ำที่เย็นยะเยือก

หล่อนพยายามดิ้นรน

แต่ว่าคนที่จับหัวของหล่อนพละกำลังนั้นเยอะยิ่งกว่า จับหล่อนไว้ไม่ปล่อย ไม่ได้ให้โอกาสหล่อนขึ้นมาหายใจเลย

รอให้ถึงตอนที่ฐิสาไม่พยายามดิ้นรนแล้วนั้น คนจับจึงละมือและใช้แรงผลักฐิสาให้ลงไปในแม่น้ำ

ฐิสา