บทที่79

เมตตา? ยุติธรรม?

หากเขาเมตตาและยุติธรรมจริง ยังจะปกป้องสตรีที่ฆ่าคนผู้นี้อีกหรือ ถึงกระทั่งนำทหารไปช่วยนางกลับมา?

นายอำเภอตัวสั่น ตอบว่า “เตี้ยนเซี่ย ข้าน้อย ข้าน้อย…”

เขาพูดไปก็กัดฟันแน่น ในที่สุดก็อดกลั้นความโศกเศร้าที่สูญเสียบุตรชายไปไม่ไหว ขบเขี้ยวเคี้

บทที่80

เยี่ยเม่ยพยักหน้า น้ำเสียงเย็น “ท่านมีคุณสมบัติที่ศาลผู้ให้ความเป็นธรรมควรมีครบถ้วน”

คนทั้งหมด “…”พวกท่านทั้งสองอย่าพูดจาเหลวไหวเป็นจริงเป็นจังแบบนี้กันได้หรือไม่

พวกท่านเห็นพวกเราโง่งม โง่เง่า หรือว่าโง่เขลากันแน่

อวี้เหว่ยส่งสายตาหาเยี่ยเม่ย ในที่สุดก็เข

บทที่81

ใต้เท้าทั้งหลายในสถานที่นี้ตกอยู่ในห้วงความสับสน คลื่นลมพายุโหมกระหน่ำอยู่ในใจ แทบจะเผ่นกลับบ้านไปในตอนนี้ จับบุตรชายบุตรสาวขังเข้าห้องมืด สั่งสอนหลักการเป็นคนให้พวกเขา

ส่วนที่นายอำเภอกำลังเคียดแค้นเยี่ยเม่ยในเวลานี้ ในใจไม่ใช่ไม่สำนึก หากเขาเองเลี้ยงลูกดี ใส่ใจเรื่องที่เขากระท