บทที่72

เยี่ยเม่ยหันหน้ากลับไปมองทหารทัพใหญ่เรือนแสน มุ่งมาเข่นฆ่านาง

อีกทั้งเข้าใกล้ขึ้นทุกที ดูท่าแล้วหากไม่ระวังตัว แค่ฝีเท้าม้าก็สามารถเหยียบนางเละเป็นดินเหนียวได้

เยี่ยเม่ยลูบข้อมือตัวเองครู่หนึ่ง เพิ่งล้มคนไปพันคน ปวดมืออยู่บ้าง มองคนจำนวนมากอีกครั้ง นางไม่มีกำลังภายใน

บทที่73

ระหว่างที่เขาลงมือ สิ่งที่ติดตามดาบมานั้นยังมีพลังเข้มแข็งสายหนึ่ง

กระแสพลังธรรมชาติพุ่งมาจากสี่ด้านแปดทิศ ไม่จางลงเพราะกระบวนท่าดาบสักน้อย ทว่ากระแสพลังเข้มแข็งนี้บีบคั้นเข้ามาอย่างดุดัน ทั้งมากพอให้คนจ้องมอง

เยี่ยเม่ยเพียงแค่ยืนอยู่ข้างกายเป่ยเฉินเสียเยี่ยน ยังรู้ส

บทที่74

ขอเพียงสังหารเป่ยเฉินเสียเยี่ยน เพียงสังหารเขาได้ กำจัดทหารของเป่ยเฉิน เรื่องนี้ก็จะปกปิดได้

มิเช่นนั้นอาศัยชื่อเสียงของราชาดาบในหมู่ชาวประชา ไม่ช้าเขาต้องถูกคนทั่วหล้าไล่สังหารแน่นอน

เขาร่ายรำดาบออกอย่างสะเปะสะปะ พุ่งเข้าโจมตีเป่ยเฉินเสียเยี่ยน

องค์ชายสี่