ตอน 72
เตี้ยนเซี่ย ท่านไม่หิวหรือ
บทที่ 65
บทที่65
เยี่ยเม่ยควบม้าถึงเมืองชายแดน ไม่ฝืนออกทางประตูใหญ่ อย่างไรเสียชายแดนยังมีทหารจำนวนไม่น้อยไล่ตามนาง
นางตัดสินใจไปยังริมกำแพงเมือง จากนั้นทิ้งม้า ดีดกายขึ้นหลายครั้งปีนข้ามกำแพงเมืองไปยังด้านนอกด้วยความเร็วคล้ายลมพายุ
จนกระทั่งระหว่างทางซื้อยอดอาชาตัวใหม่ สอ
ตอน 73
บทที่ 66
บทที่66
เป่ยเฉินเสียงได้ยิน กวาดสายตามองเขา
เมื่อได้ฟังว่ามีข่าวของเยี่ยเม่ย ยามนี้เขาอารมณ์ไม่ดีอย่างเห็นได้ชัด เรียวคิ้วขมวดแน่น “นางอยู่ที่ไหน”
สตรีนางนั้น…
เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เขาได้พบสตรีที่เหิมเกริมถึงเพียงนี้ อีกทั้งพูดให้ร้ายแรงหน่อยคือ เขายังเ
ตอน 74
บทที่ 67
บทที่67
เป่ยเฉินเสียงเลิกคิ้วสูง
เซี่ยโหวเฉินพุ่งตัวออกจากหน้าต่าง ติดตามไปอย่างว่องไว
หลังจากเขาออกไปแล้ว แม้แต่เงาของผู้มายังไม่เห็นเลยสักน้อย กวาดตามองไปรอบทิศ ขมวดคิ้วกลับเข้าโรงเตี๊ยม มองเป่ยเฉินเสียง “องค์ชายใหญ่ ท่านว่า…”
“คือจิ่วหุน” เป่ยเฉินเสีย