ตอน 65
เตี้ยนเซี่ย ท่านไม่หิวหรือ
บทที่ 58
บทที่58
กังวลใจในตอนนี้ก็นับว่าเร็วเกินไป
เมื่อเสินเซ่อเทียนตอบออกมา เฉิงเสี่ยวจวนก็พยักหน้า “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ข้าน้อยขอไปเตรียมตัวก่อนแล้ว!”
……
ตำหนักบรรทมของฮองเฮา
เป่ยเฉินเสียงอยู่ในตำหนักบรรทมของฮองเฮา เอ่ยว่า “เสด็จแม่ เป่ยเฉินเสียเยี่ยนกับเป่ยเฉินอี้จวนจะเผชิญหน้ากัน
ตอน 66
บทที่ 59
บทที่59
คนพวกนั้นหันกลับมองสหายที่ตาบอดไปเรียบร้อยแล้ว
หวาดกลัวจนตัวสั่น
ทุกคนมองหน้ากัน หมุนตัวเตรียมหนี แต่คิดไม่ถึงว่า ยังวิ่งไปไม่ทันได้กี่ก้าว จิ่วหุนขยับร่างคล้ายวิญญาณ ปรากฎกายหน้าพวกเขา ปิดทางหนีพวกเขาเอาไว้
เขาเคร่งขรึม ทั้งไม่พูดจา ใช้สายตาเย็น
ตอน 67
บทที่ 60
บทที่60
เยี่ยเม่ยเอ่ยจบ ก็เปิดประตูใหญ่ออก
เดินไปข้างกายเด็กๆด้วยความเร็วแสง อุ้มเด็กห้าคนขึ้น วางพวกเขานอกประตู บุรุษสี่คนนั้นดูไม่ออกว่านางลงมืออย่างไร พวกเด็กๆ หายตัวไปจากคลองจักษุของพวกเขา
“ปัง” เสียงเยี่ยเม่ยปิดประตูดังขึ้น
นางมองบุรุษสี่คน น้ำเสียง