ตอน 50
เตี้ยนเซี่ย ท่านไม่หิวหรือ
บทที่50
หลังจากนางนิ่งเงียบไปหลายวินาที ค่อยมองเสินเซ่อเทียน “จวินซ่าง ท่านชอบอาหารอร่อยถึงเพียงนี้หรือเป็นเพราะในวัยเด็กของท่านอดอยากอยู่เสมอหรือ”
ความจริงนางก็เอ่ยออกไปอย่างนั้น คนอย่างเสินเซ่อเทียนจะอดอยากได้อย่างไร คำพูดนี้เต็มไปด้วยการหยอกล้อ คิดไม่ถึงว่าเมื่อนางเอ่ยคำพูดนี้ออกมา
เสินเ
ตอน 51
บทที่51
บนเขา
เป่ยเฉินเสียเยี่ยนเดินไปถึงข้างบ่อน้ำ กวาดตามองกองเพลิงข้างบ่อ ยิ้มจางๆ ที่มุมปาก
กวาดตามองรอยเท้า เอ่ยเสียงอ่อนโยนว่า “ดูท่าเยี่ยนคาดไม่ผิด นางเคยมาที่นี่จริงๆ”
อวี้เหว่ยมองไปรอบๆ ไม่มีใครอยู่ เห็นได้ชัดว่าแม่นางผู้นั้นจากไปแล้ว
แต่ดูท่าเ
ตอน 52
บทที่52
“ข้าจะใคร่ครวญดู”
หากบอกว่าจะพิจารณาคนอื่นล้วนเป็นความจริงจากใจ แต่หากบอกว่าจะพิจารณาเสินเซ่อเทียนนั้นคือการตอบแค่พอเป็นพิธีเท่านั้น ระหว่างนางกับเขาไม่มีความเป็นไปได้โดยสิ้นเชิง
เพราะว่าพวกเขาสองคน ไม่ใช่คนบนเส้นทางสายเดียวกัน
สิ่งที่เขาปกป้อง คือสิ่งที่นางคิดทำลาย
เสินเซ่อเท