บทที่45

เป่ยเฉินเสียเยี่ยนได้ฟังก็พยักหน้า

มือไพล่หลังมองไปทางทิศตะวันตก จัดชายเสื้อของตนด้วยความสง่างาม เอ่ยเชื่องช้าว่า “ไปเถอะ ไปรับคนในดวงใจของเยี่ยนกลับสู่ข้างกายเยี่ยนกัน”

อวี้เหว่ยคิดเตี้ยนเซี่ย ข้ารู้สึกว่า ‘คนในดวงใจ’ ของท่าน ไม่แน่ว่าจะยินยอมกลับมา

เขาเพ

บทที่46

“เตรียมบทพูดเพื่อเกลี้ยกล่อมคนพวกนั้น หากองค์หญิงเลือกเป่ยเฉินเสียเยี่ยน!” ไป๋หลี่ซือซิวตอบทันที

เซียวเซ่อหยาง “หา!”

เดิมเขาคิดว่า ท่านเสนาบดีจะออกความคิดเพื่อลบล้างการตัดสินใจเลือกเป่ยเฉินเสียเยี่ยนขององค์หญิง ไฉนถึงเปลี่ยนไปเป็นเตรียมคำพูดเพื่อเกลี้ยกล่อมพวกทุกคนเล่า หรือว่าท่านเส

บทที่47

รถม้าวิ่งมาทางนางด้วยความเร็ว ด้านหลังมีองครักษ์กระจายกำลังติดตามมาเป็นจำนวนมาก

ยามราตรีพวกเขากลุ่มนี้เดินทางอย่างเร่งร้อน คล้ายกับเร่งรีบ

เยี่ยเม่ยเพิ่งตัดสินใจหลบให้ทาง ใครจะรู้ว่าคนที่บังคับม้าเห็นคนผู้หนึ่งในความมืดอยู่ด้านหน้าพอดี เขาไม่พูดไม่จา ยกมือสะบัดแส้ม้า