บทที่ 321

บทที่321

พูดตามเหตุผลแล้ว เสินเซ่อเทียนนับเป็นผู้มีพระคุณของเป่ยเฉินเสียเยี่ยน

เมอซือหม่าหรุ่ยเอ่ย เยี่ยเม่ยพลันยิ้มเย็น “ข้าเข้าใจคำพูดของเจ้า ความจริงต่อให้ไม่เป็นเช่นนี้ ข้ากับเป่ยเฉินเสียเยี่ยนก็เป็นไปไม่ได้แล้ว ข้าไม่อาจเกลี้ยกล่อมให้ตัวเองมีความรักกับตระกูลเป่ยเฉินที่

บทที่ 322

บทที่322

เขาเผชิญกับความไร้เยื่อใยและเย็นชาของนางโดยมิทันเตรียมตัวเลยสักนิด

เสี้ยวเวลานี้เอง เขาคล้ายกับรู้สึกว่าตัวเองฟังผิดไป

น้ำเสียงน่าฟังเบาสบายของเขา ยามนี้สั่นไหวเล็กน้อย “เยี่ยเม่ย เจ้าจะพูดว่าอะไรกันแน่”

เขาได้ยินเส้นเสียงแหบพร่าของตน

บทที่ 323

บทที่323

เมื่อมีดเสียบแทงผ่านเข้าร่างเป่ยเฉินเสียเยี่ยน เยี่ยเม่ยก็ชะงักงัน นางคิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะไม่ยอมหลบ

มีดสั้นแทงเข้าไปไม่ถึงครึ่งชุ่น เลือดก็ไหลออกมาทำให้ชุดสีแดงของเขาเปียกชื้น นางคิดไม่ถึงว่าเขาจะไม่หลบ เช่นเดียวกับเป่ยเฉินเสียเยี่ยนที่คิดไม่ถึงว่านางจะ