ตอน 377
เตี้ยนเซี่ย ท่านไม่หิวหรือ
บทที่377
“คนที่ไม่เคยมีประสบการณ์ยากเข้าใจว่าทำไมเจ้าถึงทำเช่นนี้ แต่ว่าข้าเข้าใจ” กูเยว่อู๋เหินเปรยขึ้นมา
พูดจบแล้ว
เขาปรายตามองเยี่ยเม่ย “เยี่ยเม่ย บางทีอย่างน้อยพวกเราอาจเป็นสหายผู้รู้ใจกันได้”
นี่เป็นครั้งแรกที่กูเยว่อู๋เหินเอ่ยความคิดแท้จริงที่
ตอน 378
บทที่378
“ใช่!เจ้าพูดถูก!”
มู่หรงเหยาฉือฟังคำพูดนี้ นางรู้สึกเหมือนตัวเองอยู่ท่ามกลางมหาสมุทรกลับคว้าขอนไม้ช่วยชีวิตเอาไว้ได้ อารมณที่อ่อนแอค่อยๆ ได้รับการปลอบโยน
เรื่องในวันนี้ก็แค่บังเอิญ
องค์ชายสี่หารู้ว่านางรออยู่ที่ประตูเมือง ดังนั้นเขาไม่ได้ต้องการหลบเลี่
ตอน 379
บทที่379
ในเมื่อท่านอ๋องบอกว่าไม่จำเป็น อย่างนั้นก็คงไม่มีความจำเป็นสินะ
เพียงแต่…
ด้วยฐานะพิเศษของเสินเซ่อเทียน ท่านอ๋องไม่ไปพบเขาเป็นการดีจริงหรือ หากทำให้เสินเซ่อเทียนระแวงเร็วเกินไป…
เป่ยเฉินอี้กวาดตามองเอ้อเฟิงคราหนึ่ง คล้ายรู้ทันความคิดเขา เอ่